EP.9 เอสเพรสโซจากโรงคั่ว

กลิ่นนั้นลอยแทรกเข้ามาทางจมูกอีกครั้ง คราวนี้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ตามแต่ละก้าวที่เดินเข้าใกล้

.

.

กลิ่นคั่วหอมเข้มข้นแบบที่ไม่ใช่ช็อกโกแลต แต่ก็ชวนให้นึกถึงมันอย่างประหลาด

ร้านไม้เล็กๆ หลังหนึ่งตั้งอยู่ริมทางไม่ไกลจากโรงคั่วโกโก้ มีควันบางๆ ลอยออกมาจากปล่องเล็กบนหลังคาสังกะสี เสียงเครื่องคั่วเมล็ดกาแฟหมุนครืดๆ ดังแทรกจังหวะกับเสียงลมบนดอย

"นี่มันร้านกาแฟนี่!" Greenie วิ่งนำหน้าไปก่อนใคร จมูกฟุดฟิดตามกลิ่นอย่างตื่นเต้น

ข้างในร้านเล็กๆ มีชายหนุ่มอีกคนหนึ่งกำลังนั่งคุมเครื่องคั่วเมล็ดกาแฟทรงกระบอกที่หมุนช้าๆ อยู่บนเตาถ่าน เมล็ดกาแฟสีน้ำตาลเข้มกลิ้งไปมาอยู่ข้างใน ส่งเสียงแตกเปาะแปะเบาๆ เป็นจังหวะคล้ายกับที่ Jackolate เคยได้ยินตอนคั่วโกโก้ที่บ้านเมื่อหลายวันก่อน

"เดี๋ยวนะ..." Jackolate หยุดนิ่ง จ้องมองเครื่องคั่วอย่างตั้งใจ "เสียงนี้มันคุ้นมากเลย"

"ผมได้ยินจากเพื่อนบ้านว่ามีสามคนเดินทางมาเรียนรู้เรื่องโกโก้บนดอยนี้พอดี"

ชายเจ้าของร้านยิ้มทักทาย มือยังคงหมุนด้ามเครื่องคั่วไปเรื่อยๆ อย่างไม่ขาดจังหวะ

"เผอิญร้านผมก็อยู่ติดกับโรงคั่วโกโก้พอดี เลยได้กลิ่นกันข้ามรั้วทุกวันเลย"

Elfie ก้มมองเมล็ดกาแฟในเครื่องคั่วอย่างพินิจพิเคราะห์ สังเกตสีที่ค่อยๆ เข้มขึ้นทีละนิดเหมือนที่เคยเห็นเมล็ดโกโก้เปลี่ยนสีในกระทะที่บ้าน

"คั่วเหมือนกันเป๊ะเลยนะ ทั้งจังหวะ ทั้งเสียง"

"เหมือนกันมากกว่าที่คิดด้วยซ้ำ" ชายเจ้าของร้านพยักหน้า

"กาแฟก่อนจะมาเป็นเมล็ดแบบนี้ ก็ต้องผ่านการหมักผลสดก่อนเหมือนกันนะ ไม่ต่างจากโกโก้เลย แค่คนละพืช คนละรสปลายทาง แต่ขั้นตอนที่ทำให้มันมีกลิ่นมีรสขึ้นมาได้ มันคล้ายกันอย่างไม่น่าเชื่อ"

Greenie อ้าปากค้าง "หมายความว่ากาแฟกับช็อกโกแลตเป็นญาติกันในทางลับเลยเหรอเนี่ย!"

"ญาติทางสายเลือดคงไม่ใช่หรอก" ชายเจ้าของร้านหัวเราะเบาๆ "แต่เป็นญาติทางวิธีทำได้แน่ๆ ต้องหมัก ต้องตาก ต้องคั่วให้พอดี พลาดขั้นตอนไหนไปรสชาติก็เพี้ยนเหมือนกันเป๊ะ"

เขาปิดเตาคั่ว เทเมล็ดกาแฟที่เพิ่งคั่วเสร็จร้อนๆ ลงบนตะแกรงไม้ไผ่ให้เย็นตัว กลิ่นหอมกรุ่นลอยฟุ้งขึ้นเต็มร้าน ก่อนจะบดเมล็ดด้วยเครื่องบดมือหมุนเก่าๆ จนกลายเป็นผงละเอียดสีน้ำตาลเข้ม แล้วชงเป็นกาแฟเข้มข้นในถ้วยเล็กสามใบ ควันบางๆ ลอยเป็นทางขึ้นจากผิวกาแฟสีดำขลับ

"ดอยแถบนี้ปลูกกาแฟกันเยอะนะ" เขาพูดพลางยื่นถ้วยให้ทีละคน

"ไม่ไกลจากที่นี่มีดอยกาแฟชื่อดังของเชียงรายอยู่ด้วย คนเรียกกันติดปากว่าดอยกาแฟ อากาศเย็นแบบนี้แหละที่ทำให้กาแฟบ้านเรารสดีไม่แพ้ที่ไหน"

Jackolate ยกถ้วยขึ้นดมกลิ่นก่อนจิบ รสขมเข้มนำมาก่อน ตามด้วยรสเปรี้ยวอมหวานจางๆ ที่ซ่อนอยู่ด้านหลัง คล้ายกับที่เขาเคยได้กลิ่นตอนชิมช็อกโกแลตแท่งแรกที่สวนคุณตา

"รสมันมีมิติเหมือนช็อกโกแลตเป๊ะเลย"

เขาพึมพำ ก่อนจะหยิบชิ้นช็อกโกแลตจากดอยที่ทางโรงคั่วแบ่งให้ติดมือมาตอนออกจากโรงคั่วเมื่อครู่ วางลงข้างถ้วยกาแฟ

"ลองคู่กันดูไหม"

Greenie จิบกาแฟคำเล็กๆ ตามด้วยช็อกโกแลตทันที เคี้ยวไปได้ครึ่งคำก็เบิกตากว้าง

"เฮ้ย! ขมสองอย่างมาเจอกันแล้วไม่ได้ขมทบกันเลยนะ กลับกลมกล่อมขึ้นอีกอ่ะ!"

Elfie จิบอย่างช้าๆ ตามนิสัย ปล่อยให้รสทั้งสองค่อยๆ ผสานกันในปาก

"กลิ่นคั่วของกาแฟไปช่วยดันกลิ่นคั่วของช็อกโกแลตให้ลึกขึ้นอีกชั้นเลย เหมือนสองอย่างที่มาจากคนละต้น แต่พูดภาษาเดียวกัน"

ดวงตาของ Jackolate เป็นประกายขึ้นทันที เขารีบล้วงสมุดโน้ตเล่มเก่าออกจากกระเป๋าเสื้อ เปิดหน้าใหม่ถัดจาก "มัทฉะ" แล้วจดตัวโตๆ ลงไปว่า "Frozen Larna Cake เอสเพรสโซ" ก่อนขีดเส้นใต้หนักๆ เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

"นับได้กี่รสแล้วเนี่ย" Greenie เอียงคอถามพลางยิ้ม

"ไม่นับหรอก นับไปก็เดี๋ยวก็ลืมกินขนมพอดี" Jackolate หัวเราะพลางปิดสมุด

"กาแฟเข้มๆ กับช็อกโกแลตแท้ๆ แบบนี้ ถ้าทำเป็นเค้กหน้านิ่มสักก้อน ต้องถูกใจคนที่ชอบรสเข้มจัดจ้านแน่ๆ"

ชายเจ้าของร้านมองสามเพื่อนอย่างอารมณ์ดี ก่อนเอ่ยขึ้นแทรก "ว่าแต่พวกเจ้ารู้ไหมว่าที่โรงคั่วโกโก้ข้างๆ เขาไม่ได้เอาไปทำแค่ช็อกโกแลตแท่งอย่างเดียวนะ เนยโกโก้ที่บดออกมาได้ ยังเอาไปทำอย่างอื่นต่อได้อีก"

ทั้งสามหันมองหน้ากันด้วยความสงสัยพร้อมกัน ก่อนสายตาจะเป็นประกายด้วยความอยากรู้แบบเดียวกันอีกครั้ง

(ตอนต่อไป: ไวท์ช็อกโกแลตจากเนยโกโก้ — เนยโกโก้สีขาวนวลที่เหลือจากการบดเมื่อวันก่อน จะพาพวกเขาไปพบกับรสชาติที่ต่างจากช็อกโกแลตทุกรสที่เคยชิมมาโดยสิ้นเชิง)