EP.7 ดินแดน..ชาเขียว..บนดอย

รถกระบะคันเดิมไต่ทางคดโค้งขึ้นดอยสูงในเชียงใหม่ ยิ่งสูงขึ้นอากาศก็ยิ่งเย็นลงจนทั้งสามต้องดึงเสื้อกันหนาวบางๆ ออกมาคลุมไหล่ หมอกขาวหนาลอยปกคลุมยอดดอยเป็นชั้นๆ ราวกับปุยฝ้ายที่ใครวางทิ้งไว้

เมื่อรถเลี้ยวโค้งสุดท้าย ทิวเขียวของไร่ชาขั้นบันไดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เรียงเป็นแนวโค้งไปตามลาดเขาสุดลูกหูลูกตา ใบชาเขียวสดเปียกน้ำค้างจนแวววาวราวกับปูพรมมรกตไว้ทั่วดอย

"หนาวจัง แต่สวยมากอ่ะ"

Greenie ถูแขนตัวเองพลางมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตา ลมเย็นพัดผ่านหน้าเขาพร้อมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของใบไม้สดที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน

Elfie สูดลมหายใจลึกๆ หลับตาลงฟังเสียงรอบตัว เสียงนกร้องแว่วมาไกลๆ ปนกับเสียงกรรไกรตัดใบชาแทรกจังหวะเป็นห้วงๆ จากคนเก็บใบชาที่สะพายตะกร้าไม้ไผ่เดินเรียงแถวอยู่กลางไร่

"กลิ่นนี้ต่างจากที่ชุมพรเลยนะ ไม่มีกลิ่นดินร้อนๆ แบบนั้น มีแต่กลิ่นเย็นๆ ใสๆ เหมือนอากาศบนนี้เอง"

เจ้าของไร่หญิงสูงวัยเดินยิ้มออกมาต้อนรับ มือถือถ้วยชาเขียวข้นสีมรกตส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยขึ้นเป็นไอบางๆ

"แวะมาชิมมัทฉะสดๆ ก่อนไหมล่ะ เพิ่งบดเสร็จเมื่อกี้เอง"

ทั้งสามเดินตามเข้าไปในเรือนไม้เล็กๆ ที่มีครกหินทรงกลมตั้งอยู่กลางห้อง ใบชาแห้งสีเขียวเข้มถูกป้อนลงไปทีละนิด

เจ้าของไร่หมุนด้ามครกช้าๆ ด้วยจังหวะสม่ำเสมอ เสียงเสียดสีของหินบดดังครืดๆ เบาๆ ไม่ขาดช่วง จนผงชาละเอียดสีเขียวจัดค่อยๆ ไหลออกมากองเป็นเนินเล็กๆ

"บดช้าๆ แบบนี้เหมือนตอนที่คุณตาบอกให้เราใจเย็นๆ ตอนหมักโกโก้เลยนะ"

Jackolate พึมพำพลางมองผงมัทฉะที่ค่อยๆ กองสูงขึ้น

เจ้าของไร่ตักผงมัทฉะใส่ถ้วย เติมน้ำร้อนเล็กน้อย แล้วใช้แปรงไม้ไผ่ตีวนจนเกิดฟองละเอียดสีเขียวสดลอยอยู่ด้านบน ยื่นให้ทั้งสามคนละถ้วย

Greenie ยกถ้วยดื่มอึกใหญ่ทันทีตามนิสัย แต่คราวนี้หน้าเบ้ทันควัน

"ขมมาก! ขมกว่าที่คิดไว้เยอะเลย"

Elfie จิบช้าๆ ตามที่เจ้าของไร่แนะนำ ปล่อยให้รสขมค่อยๆ คลี่ตัวในปาก ก่อนความหอมของใบไม้สดจะตามมาทีหลัง

"ขมจริง แต่เป็นขมที่นุ่มนวลนะ ไม่ใช่ขมแบบแหลมๆ มีรสหวานอ่อนๆ แอบซ่อนอยู่ท้ายๆ ด้วย"

Jackolate มองถ้วยในมือครู่หนึ่ง ก่อนล้วงกระเป๋าเสื้อหยิบชิ้นช็อกโกแลตคลาสสิกชิ้นสุดท้ายที่เหลือออกมา หักแบ่งใส่ปากทีละคนแล้วให้จิบมัทฉะตามทันที

Greenie เคี้ยวช็อกโกแลตพร้อมจิบมัทฉะตาม แล้วเบิกตากว้างเป็นครั้งที่สาม

"เฮ้ย! ความขมของชากับความขมของช็อกโกแลตมันไม่ตีกันเลย กลับกลายเป็นนุ่มขึ้นทั้งคู่เลยอ่ะ!"

"เหมือนเป็นเพื่อนที่เข้าใจกันตั้งแต่แรกเจอ"

Elfie พูดเบาๆ พลางยิ้ม สายตาเหลือบมองไปทาง Greenie แวบหนึ่งก่อนหันหน้าหนีเมื่อสบตากัน ทำเอา Greenie อดยิ้มเขินตามไม่ได้

Jackolate สังเกตเห็นอาการนั้นแต่แสร้งทำเป็นมองออกไปที่ไร่ชาแทน ปล่อยให้เพื่อนทั้งสองมีจังหวะเขินกันไปตามธรรมชาติของมันเอง ในใจอบอุ่นขึ้นทุกครั้งที่ได้เห็นความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างทาง

"ที่นี่ก็มีต้นโกโก้ปลูกอยู่บนดอยด้วยนะ"

เจ้าของไร่พูดขึ้นแทรก

"รสจะต่างจากที่ชุมพรเลยล่ะ อากาศเย็นแบบนี้ทำให้รสละเมียดกว่า ไม่เข้มดุดันเท่า"

"อ้าว! ที่นี่ก็ปลูกด้วยเหรอครับ"

Jackolate หันมาถามด้วยความสนใจทันที สมองเริ่มปะติดปะต่อว่าที่ดินแดนต่างๆ ของไทย ต่างก็มีเรื่องราวของโกโก้ซ่อนอยู่คนละแบบ

เจ้าของไร่พยักหน้ายิ้ม ก่อนดวงตาของ Jackolate จะเป็นประกายขึ้นมาทันที

เขารีบล้วงสมุดโน้ตออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เปิดหน้าใหม่ถัดจาก "มะม่วง" แล้วจดตัวโตๆ ลงไปว่า "Frozen Larna Cake มัทฉะ" ก่อนขีดเส้นใต้หนักๆ เหมือนทุกครั้ง

"อีกแล้วพี่!" Greenie หัวเราะพลางส่ายหัว "สมุดโน้ตพี่จะเต็มก่อนทริปนี้จะจบไหมเนี่ย"

"ก็มันอร่อยจนหยุดคิดไม่ได้นี่นา"

Jackolate หัวเราะพลางปิดสมุด

"มัทฉะขมนุ่มๆ กับช็อกโกแลตเข้มๆ แบบนี้ ถ้าเอาไปทำเป็นเค้กหน้านิ่มสักก้อน ต้องได้รสที่ผู้ใหญ่ชอบมากแน่ๆ อีกหนึ่งไอเดียที่ต้องเก็บกลับไปลองที่ครัว"

Elfie มองถ้วยมัทฉะที่เหลือครึ่งถ้วยในมือ แล้วยิ้มเบาๆ

"ยิ่งเดินทางไปเรื่อยๆ ยิ่งรู้สึกว่าช็อกโกแลตของเราเข้ากับทุกที่ที่เราไปเลยนะ"

"เหมือนพวกเรานี่แหละ" Greenie พูดแทรกขึ้นมาทันที ก่อนจะแลบลิ้นทำหน้าทะเล้นเมื่อ Elfie หันมามองด้วยสายตางงๆ

"อะ ก็มันจริงนี่! ไปที่ไหนก็เข้ากับที่นั่นได้เร็วเหมือนกันหมดเลย"

ทั้งสามหัวเราะพร้อมกัน เสียงหัวเราะลอยไปกับสายลมเย็นเหนือไร่ชาเขียวขจี ก่อนเจ้าของไร่จะเอ่ยขึ้นแทรกด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

"เดี๋ยวพาไปดูต้นโกโก้บนดอยที่ว่านี่หน่อยไหมล่ะ อยู่ไม่ไกลจากตรงนี้เท่าไหร่"

ทั้งสามมองหน้ากันด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะเดินตามเจ้าของไร่ลึกเข้าไปในหมอกที่ยังไม่จางหายจากยอดดอย

(ตอนต่อไป: ความพิถีพิถันที่มองไม่เห็น — เมื่อเมล็ดโกโก้ที่หมักไว้ครบเจ็ดวันแล้ว ถึงเวลาที่พวกเขาจะได้เรียนรู้ขั้นตอนที่ซับซ้อนที่สุดของการทำช็อกโกแลต ตั้งแต่การคั่วจนถึงแท่งช็อกโกแลตที่เงางามสมบูรณ์)