EP.5 ฝักสีรุ้งกลางสวน

เช้าวันถัดมา รถกระบะคันเดิมย้อนกลับไปยังสวนของคุณตาอีกครั้ง ตามคำชวนของเจ้าของสวนเอง

หมอกบางๆ ยังลอยคลออยู่เหนือยอดไม้ น้ำค้างเกาะอยู่ตามใบหญ้าจนแวววาวเป็นประกายเล็กๆ เมื่อต้องแสงแดดอ่อนยามเช้า อากาศเย็นฉ่ำผสมกลิ่นดินหมาดๆ ลอยอวลไปทั่วสวน ก่อนจะค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นหอมหวานอ่อนๆ ที่ไม่มีใครในสามคนเคยได้กลิ่นมาก่อน

"กลิ่นนี้อีกแล้ว แต่คราวนี้หวานกว่าเมื่อวานนะ"

Elfie เอียงหน้าตามกลิ่น เดินนำหน้าเพื่อนทั้งสองไปยังต้นแม่ต้นเดิม

คุณตายืนรออยู่แล้วพร้อมแว่นขยายเก่าๆ ห้อยคอ ชี้มือไปที่ลำต้นตรงจุดที่ต่างจากเมื่อวาน

"ดูตรงนี้สิ เห็นดอกเล็กๆ พวกนี้ไหม"

ทั้งสามก้มมองใกล้ๆ เห็นดอกสีขาวอมชมพูขนาดจิ๋วกว่าเล็บก้อยแตกออกมาจากผิวเปลือกไม้โดยตรง ไม่ใช่จากปลายกิ่งเหมือนดอกไม้ทั่วไปที่เคยเห็น

"มันออกดอกจากลำต้นเลยเหรอ!" Greenie ผงกหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกเกือบชนเปลือกไม้

"แปลกมากอ่ะ ไม่เคยเห็นต้นไม้แบบนี้มาก่อนเลย"

"แปลกแต่ก็มีเรื่องเล่าซ่อนอยู่นะ" คุณตายิ้มพลางเด็ดดอกร่วงดอกหนึ่งขึ้นมาวางบนฝ่ามือให้ดู

"ดอกพวกนี้ผสมเกสรกันเองไม่ได้เลยนะ ต้องมีตัวช่วยตัวจิ๋วมากๆ ชื่อ 'มิดจ์' (midge) เล็กกว่ายุงอีก บินไปมาคาบเกสรจากดอกต้นนี้ไปผสมกับดอกของอีกต้นหนึ่ง เล็กจนมองแทบไม่เห็นด้วยตาเปล่าเลยด้วยซ้ำ"

"แค่ตัวจิ๋วขนาดนั้นเองเหรอ ที่ทำให้เรามีช็อกโกแลตกินกันทุกวันนี้!"

Greenie ตาโตวาว ก้มหน้าใกล้ดอกจนแทบจมูกชน เพ่งมองหาตัวมิดจ์ตามซอกใบด้วยความตื่นเต้น

"ใช่แล้ว แล้วก็ไม่ใช่ทุกดอกจะโชคดีขนาดนั้นด้วยนะ" คุณตาหัวเราะเบาๆ

"ดอกเป็นแสนดอกที่ต้นนี้ออกทั้งปี มีแค่ส่วนน้อยเท่านั้นที่ผสมติดจนกลายเป็นฝักได้จริงๆ"

Elfie มองดอกเล็กจิ๋วบนฝ่ามือคุณตาอย่างเงียบๆ ก่อนพึมพำเบาๆ

"ต้องรอดผ่านความบังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงจะได้เป็นฝักสักฝักหนึ่ง... แบบนี้ฝักที่เราเห็นอยู่ตรงหน้านี่ ไม่ธรรมดาเลยสักฝักเดียวเลยนะ"

"ต้นแม่ต้นนี้แข็งแรงมากด้วย" คุณตาพยักหน้า

"น้ำท่วมทั้งสวนเมื่อสองปีก่อน แช่น้ำเป็นอาทิตย์ ต้นอื่นตายเกลี้ยง แต่ต้นนี้รอดมาได้สบายๆ"

Jackolate จดจ่อมองดอกเล็กๆ ในมือคุณตาอย่างตั้งใจ

"ทนได้ขนาดนั้นเลยเหรอครับ..."

"ทนน้ำท่วมได้เป็นสองอาทิตย์เลยล่ะ"

คุณตาพยักหน้า แล้วเดินนำพาไปดูฝักที่ห้อยอยู่ตามกิ่งก้านรอบต้น สีสันของฝักหลากหลายจนน่าตื่นตา บ้างเขียวสด บ้างเหลืองทอง บ้างแดงอมส้มเข้ม แต่ละฝักมีขนาดและร่องรอยผิวไม่เหมือนกันสักฝักเดียว

"โห สีสวยเป็นสายรุ้งเลย!"

Greenie เดินวนรอบต้นด้วยความตื่นเต้น มือชี้ไปทีละฝักราวกับเด็กเจอของเล่นใหม่

"ฝักนี้สีอ่อนกว่าฝักนี้ตั้งเยอะ อันนี้ยังไม่สุกใช่ไหมครับ"

"ใช่แล้ว" คุณตาเดินเข้าไปใกล้ ยกมือเคาะฝักสีเขียวเบาๆ แล้วเงี่ยหูฟัง ก่อนจะยกอีกฝักหนึ่งสีเหลืองเข้มขึ้นมาเขย่าใกล้หู เสียง

"โคร่ก โคร่ก" แผ่วๆ ดังออกมาจากข้างใน

"ฟังดูสิ ฝักสุกจะมีเสียงเมล็ดกระทบกันข้างในแบบนี้ เพราะเนื้อในแห้งตัวลงนิดหน่อยแล้ว เสียงนี้แหละบอกได้แม่นกว่าดูสีอย่างเดียวอีก"

Elfie เอื้อมมือขอฝักมาเขย่าดูบ้าง เงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ ก่อนยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเสียงนั้นชัดๆ เป็นครั้งแรก

"จริงด้วย... เหมือนได้ยินเสียงมันบอกเราเองเลยว่า 'ฉันพร้อมแล้วนะ'"

"แต่ละฝักมีกี่เมล็ดเหรอครับ" Jackolate ถาม สายตาจับจ้องฝักในมือคุณตาไม่ละ

"สี่สิบถึงห้าสิบเมล็ดได้ต่อฝัก" คุณตาตอบพลางเดินไปหยิบตะกร้าไม้สานใบใหญ่ที่วางพิงต้นอยู่

"พอสุกแล้วต้องเก็บ แล้วผ่าให้ไวที่สุด ทิ้งไว้นานไม่ได้ ไม่งั้นเมล็ดข้างในจะเริ่มงอกเองในฝัก เสียของเปล่าๆ"

ทั้งสามช่วยกันเก็บฝักสุกใส่ตะกร้าอย่างระมัดระวัง Greenie ยกฝักขึ้นเขย่าข้างหูทุกฝักก่อนหย่อนลงตะกร้า ทำหน้าจริงจังราวกับกำลังทำภารกิจสำคัญ จนกลายเป็นเสียง "โคร่ง โคร่ง" ดังเป็นจังหวะไปทั่วสวนจนทุกคนอดหัวเราะไม่ได้

หลังผ่าฝักกองใหญ่จนกองเมล็ดในปลอกขาวขุ่นสูงเป็นภูเขาเล็กๆ อยู่ในกะละมัง คุณตาก็ตักเมล็ดทั้งหมดใส่ลงในลังไม้เก่าที่มีใบตองรองก้นและปิดคลุมด้วยใบตองอีกชั้นหนึ่งด้านบน

"นี่คือขั้นตอนหมัก"

คุณตาอธิบายพลางลูบมือกับผ้าขาวม้าที่พาดบ่า

"เมล็ดพวกนี้ต้องอยู่ในลังนี้เจ็ดวันเต็มๆ ห้ามใจร้อนเปิดดูบ่อย ระหว่างนั้นความร้อนจากข้างในจะค่อยๆ สลายรสฝาดรสเปรี้ยวของ pulp ออกไป แล้วเปลี่ยนเมล็ดข้างในให้เริ่มมีกลิ่นช็อกโกแลตขึ้นมาทีละนิด"

"เมื่อวานเราชิม pulp กันไปแล้วนี่ครับ หวานเปรี้ยวเหมือนผลไม้เลย"

Jackolate นึกย้อนไปถึงรสชาติวันก่อน

"ใช่ นั่นแหละของสด" คุณตาพยักหน้า

"แต่ถ้าหมักไม่ครบเจ็ดวัน หรือหมักไม่ดีพอ ช็อกโกแลตที่ได้จะไม่อร่อยเลย รสจะแบนๆ ไม่มีมิติ ไม่มีกลิ่นดอกไม้ กลิ่นผลไม้ซ่อนอยู่แบบที่พวกเจ้าเพิ่งชิมไปเมื่อวานหรอกนะ ทุกรสชาติที่ซับซ้อนแบบนั้น มันเกิดขึ้นในเจ็ดวันนี้แหละ ในลังไม้ใบนี้"

Greenie จ้องมองลังไม้ที่ปิดใบตองไว้อย่างตั้งใจ ราวกับกำลังพยายามมองทะลุเข้าไปข้างใน

"เจ็ดวันนิ่งๆ อยู่ในนั้นเงียบๆ เลยเหรอ ดูไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยนะ"

"ข้างนอกอาจดูนิ่งๆ" Elfie พูดเบาๆ วางฝ่ามือลงบนฝาลังไม้เบาๆ ราวกับกำลังฟังบางอย่างที่กำลังเกิดขึ้นข้างใน

"แต่ข้างในนั้นมันกำลังเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แค่เรามองไม่เห็นด้วยตาเท่านั้นเอง"

Jackolate มองเพื่อนทั้งสองแล้วอมยิ้ม รู้สึกว่าคำพูดนั้นมันคล้ายกับอะไรบางอย่างในตัวเขาเองด้วยเหมือนกัน

"เหมือนพวกเรานี่แหละมั้ง กว่าจะรู้จักกันได้ขนาดนี้ ก็ต้องผ่านเวลาที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาด้วยกันก่อน"

Greenie หันมามองเพื่อนทั้งสองแล้วยิ้มกว้าง ก่อนจะแอบวางมือลงบนฝาลังไม้เบาๆ ข้างมือของ Elfie โดยไม่พูดอะไร เหมือนอยากร่วมรอเวลานั้นไปพร้อมกันด้วย

คุณตายืนมองสามเพื่อนอยู่ห่างๆ ด้วยรอยยิ้มใต้ร่มไม้ครึ้ม แล้วเอ่ยขึ้นเบาๆ

"รอให้ครบเจ็ดวันแล้วค่อยกลับมาใหม่ก็ได้นะ จะได้เห็นว่าจากเมล็ดขาวๆ ฝาดๆ มันกลายเป็นเมล็ดสีน้ำตาลเข้มหอมกรุ่นได้ยังไง"

Jackolate พยักหน้ารับคำ สายตายังจับจ้องลังไม้ใบนั้นไม่ละ ก่อนจะหันไปยิ้มให้เพื่อนทั้งสอง

"งั้นระหว่างรอเจ็ดวันนี้ เราไปตะลุยที่อื่นต่อกันดีกว่า สวนนี้ยังมีต้นไม้อีกเยอะที่เรายังไม่ได้ไปดูใกล้ๆ เลย"

Greenie สะดุ้งนิดหนึ่งก่อนดวงตาจะเป็นประกาย มองไปที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งริมรั้วสวนที่มีผลสีเหลืองอมส้มห้อยอยู่เต็มกิ่ง กลิ่นหอมหวานโชยมาแตะจมูกเบาๆ

"เดี๋ยว... นั่นมันต้นอะไรอ่ะ หอมจังเลย"

ทั้งสามหันไปมองพร้อมกัน ก่อนสายตาจะเป็นประกายด้วยความอยากรู้แบบเดียวกัน

(ตอนต่อไป: มะม่วงจากสวนข้างบ้าน — ต้นไม้ริมรั้วต้นนั้นจะพาพวกเขาไปเจอกับรสชาติที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเข้ากับช็อกโกแลตได้ขนาดนี้)