EP.4 รสไทยที่ภูมิใจ

รถกระบะคันเก่าแล่นออกจากสวนตอนบ่ายแก่ๆ แดดร้อนระอุเริ่มอ่อนแรงลง เปลี่ยนเป็นแสงสีทองอมส้มที่ทาบทาบผ่านต้นไม้สองข้างทาง Greenie พิงหัวกับกระจกรถ ตาปรือลงทีละนิด ท้องของเขาร้อง "โกร๊ก" เบาๆ จนตัวเองต้องยิ้มเขิน

"หิวแล้วสินะ"

Elfie ที่นั่งข้างๆ เอียงหัวมองเขาด้วยรอยยิ้มแบบกวนๆ นิดหน่อย

"หรือว่ายังไม่หายอยากจากตอนชิมเนื้อฝักดิบๆ ไปทั้งก้อนเมื่อเช้า"

"เฮ้ย!! นั่นมันคนละเรื่องกันเลยนะ!"

Greenie ผุดลุกนั่งตัวตรงทันที หน้าแดงก่ำ ก่อนทั้งคู่จะหัวเราะออกมาพร้อมกัน เสียงหัวเราะดังก้องอยู่ในรถกระบะเล็กๆ จน Jackolate ที่นั่งขับต้องยิ้มตามไปด้วยโดยไม่รู้ตัว

ไม่กี่นาทีถัดมา ป้ายไม้เก่าๆ เขียนว่า "ชาเย็น - กาแฟโบราณ" ปรากฏขึ้นข้างทาง ใต้ร่มไม้ใหญ่มีร้านเล็กๆ ตั้งอยู่ มีป้าเจ้าของร้านกำลังชงชาอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้เก่า เสียงน้ำแข็งกระทบแก้วดังกรุ๊งกริ๊ง กลิ่นชาหอมกรุ่นผสมกลิ่นควันจากเตาถ่านลอยมาแตะจมูกทุกคนพร้อมกัน

"แวะกันไหม"

Jackolate พูดพลางเลี้ยวรถเข้าจอด ไม่รอคำตอบเพราะรู้ดีอยู่แล้วว่า Greenie คงตอบตกลงเร็วที่สุดในโลก

สามเพื่อนนั่งล้อมโต๊ะไม้เล็กๆ ใต้ร่มเงา ป้าเจ้าของร้านยื่นชาเย็นสีส้มอิฐให้คนละแก้ว หยดน้ำเกาะอยู่รอบแก้วจนเป็นหยดๆ ไหลลงมา Greenie จับแก้วดื่มอึกใหญ่ทันทีโดยไม่ทันคิด ก่อนจะร้อง "อุ๊ย! เย็นจนสมองแทบแข็ง!" มือกุมหัวพร้อมหน้าตายู่ยี่

Elfie หัวเราะเบาๆ เอื้อมมือมาลูบหลังเขาปลอบใจ "กินช้าๆ สิ ใจร้อนตลอดเวลาเลยนะเรา" คำว่า "เรา" หลุดออกมาโดยไม่รู้ตัว เหมือนเป็นคำที่ใช้เรียกกันมานานแล้ว

Jackolate มองทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มอุ่นๆ ก่อนจะหยิบชิ้นช็อกโกแลตที่เหลือจากเมื่อเช้าออกมาจากกระเป๋า วางลงบนโต๊ะ

"ลองเอาจิ้มชาดูไหม เผื่อเจออะไรน่าสนใจ"

Greenie รีบคว้าชิ้นช็อกโกแลตจุ่มลงในชาทันทีแบบไม่คิดนาน เคี้ยวพร้อมจิบชาตามไปติดๆ แล้วหยุดชะงัก ดวงตาเบิกกว้าง

"เฮ้ย... เฮ้ยเฮ้ย นี่มันอะไรกัน!"

Elfie รีบลองบ้างอย่างละเมียด เคี้ยวช็อกโกแลตช้าๆ ก่อนจิบชาตาม แล้วหลับตาลงพิจารณา

"ความฝาดของใบชา... ไปช่วยตัดความหวานของช็อกโกแลตให้เบาลง แล้วก็ดึงกลิ่นถั่วคั่วในช็อกโกแลตให้เด่นขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ"

"มันเข้ากันได้ยังไงเนี่ย!" Greenie พูดพลางจิ้มชิ้นต่อไปทันที คราวนี้ตั้งใจชิมช้าลงนิดหนึ่งตามที่ Elfie บ่น

Jackolate มองทั้งคู่พลางยิ้มกว้าง ความรู้สึกอบอุ่นแปลกๆ แล่นอยู่ในอก เพิ่งผ่านมาแค่สองวัน แต่เขากลับรู้สึกเหมือนรู้จักเพื่อนสองตัวนี้มานานแสนนาน

"รู้ไหม ผมไม่เคยคิดเลยว่าชาไทยแก้วธรรมดาๆ ริมทาง จะเข้ากับช็อกโกแลตได้ขนาดนี้"

"นั่นแหละที่ทำให้มันพิเศษ" Elfie พูดเบาๆ สายตามองไปที่แก้วชาที่เหลือหยดน้ำเกาะอยู่

"ของดีบางอย่างไม่ต้องมาจากไกล แค่อยู่ริมทางที่เราเดินผ่านทุกวันก็มีได้"

จู่ๆ ดวงตาของ Jackolate ก็เป็นประกายขึ้นมาทันที เหมือนมีความคิดบางอย่างจุดติดในหัวพอดี

"เดี๋ยวนะ... นี่แหละ!" เขารีบล้วงกระเป๋าเสื้อหยิบสมุดโน้ตเล่มเล็กสีน้ำตาลกับดินสอออกมา เปิดหน้าใหม่แล้วรีบจดตัวโตๆ ลงไปว่า

"Frozen Larna Cake รสชาไทย" ก่อนจะขีดเส้นใต้สองเส้นหนักๆ ด้วยความตื่นเต้น

"โห! คิดชื่อสูตรเร็วจังเลยพี่" Greenie ยื่นหน้าเข้ามาดูในสมุดโน้ตทันที

"ก็มันอร่อยจนอดคิดไม่ได้นี่นา"

Jackolate หัวเราะพลางปิดสมุดโน้ต ซ่อนกลับเข้ากระเป๋าเสื้ออย่างทะนุถนอมเหมือนเก็บสมบัติชิ้นใหม่

"รสชาไทยเข้มๆ ผสมกับช็อกโกแลตแท้แบบนี้ เข้ากันได้ดีจริงๆ ถ้าเอาไปทำเป็นเค้กหน้านิ่มสักก้อนจริงๆ ต้องเป็นรสที่คนไทยกินแล้วยิ้มออกแน่ๆ เก็บไอเดียไว้ก่อน เดี๋ยวกลับไปลองทำที่ครัวจริงๆ"

Greenie พยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะยิ้มกว้างแบบไม่มีพิษภัย

"เออ เหมือนพวกเรานี่แหละ เจอกันแค่สองวัน แต่รู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนกันมานานละ"

ทั้งสามเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะหัวเราะพร้อมกันด้วยความเขินอาย

ป้าเจ้าของร้านที่ยืนมองอยู่ห่างๆ อมยิ้มโดยไม่พูดอะไร ปล่อยให้แสงเย็นสีทองโอบล้อมโต๊ะเล็กๆ ที่มีเพื่อนสามคนกับแก้วชาที่เหลือครึ่งแก้วไว้ด้วยกัน

(ตอนต่อไป: ฝักสีรุ้งกลางสวน — เมื่อกลับไปหาคุณตาอีกครั้ง คราวนี้พวกเขาจะได้เรียนรู้ทุกขั้นตอนตั้งแต่ดอกโกโก้บานจนถึงวันที่ฝักพร้อมเก็บเกี่ยว)