EP.10 ไวท์ช็อกโกแลตจากเนยโกโก้

ชายเจ้าของร้านกาแฟพาทั้งสามเดินย้อนกลับไปที่โรงคั่วโกโก้อีกครั้ง คราวนี้มุ่งตรงไปยังมุมหนึ่งที่ยังไม่เคยได้เห็นเมื่อครู่

มีตู้เย็นสเตนเลสเก่าๆ ตั้งอยู่ริมผนัง ข้างในเรียงรายด้วยก้อนสีขาวนวลคล้ายเทียนไขแท่งเล็กๆ วางซ้อนกันเป็นตั้ง

กลิ่นหอมมันเบาๆ ลอยออกมาทันทีที่เปิดประตูตู้ ต่างจากกลิ่นช็อกโกแลตเข้มที่คุ้นเคยมาตลอดทริปโดยสิ้นเชิง

"นี่แหละของที่ผมพูดถึงเมื่อกี้" ชายหนุ่มลูกชายเจ้าของไร่หยิบก้อนสีขาวก้อนหนึ่งขึ้นมาวางบนฝ่ามือ

"เนยโกโก้ล้วนๆ แยกออกมาจากตอนบดเมล็ดเมื่อวาน ไม่มีผงโกโก้ปนอยู่เลยสักนิด"

Greenie เอื้อมมือรับมาดมใกล้ๆ ทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

"หอมเหมือนช็อกโกแลตเลยแฮะ แต่สีขาวจั๊วะแบบนี้ นึกว่าเนยธรรมดาซะอีก"

Elfie เอานิ้วแตะผิวก้อนเบาๆ รู้สึกถึงความแข็งเนียนที่ค่อยๆ ละลายเป็นฟิล์มมันบางๆ ตรงปลายนิ้วทันทีที่โดนความอุ่นจากร่างกาย

"ละลายง่ายจังเลย... เหมือนละลายพอดีอุณหภูมิตัวเราเป๊ะเลยนะ"

"ใช่แล้ว จุดหลอมเหลวของมันใกล้เคียงอุณหภูมิร่างกายคนมากๆ"

ชายหนุ่มพยักหน้า หยิบหม้อใบเล็กมาตั้งบนเตาไฟอ่อนๆ ใส่ก้อนเนยโกโก้ลงไปทีละก้อน คนเบาๆ จนค่อยๆ ละลายเป็นของเหลวใสสีทองอ่อน

"เอาไปผสมกับน้ำตาลผงกับนมผงตามสัดส่วน คนให้เข้ากันดีๆ ก็จะได้ไวท์ช็อกโกแลต ไม่มีผงโกโก้อยู่ในนี้เลยสักกรัม"

Jackolate จ้องมองของเหลวสีทองอ่อนในหม้ออย่างตั้งใจ

"แปลกดีนะครับ เรียกว่าช็อกโกแลตทั้งที่ไม่มีโกโก้อยู่ในนั้นเลย"

"ก็มีอยู่นะ" ชายหนุ่มยิ้ม "แค่เป็นคนละส่วนของเมล็ดเดียวกัน ตอนบดเนื้อในเมล็ดมันจะแยกเป็นสองทาง อย่างนึงคือผงกากสีเข้มที่เอาไปทำช็อกโกแลตเข้มๆ อย่างที่พวกเจ้าชิมมาตลอดทริป อีกอย่างคือไขมันใสๆ นี่แหละ ที่แยกตัวออกมาตอนบดนานๆ"

เขาเทของเหลวลงพิมพ์สี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่เตรียมไว้ ผิวหน้าเรียบมันวาวราวกระจก ก่อนยกไปแช่เย็นให้แข็งตัว ไม่กี่นาทีถัดมาก็หยิบออกมาเคาะพิมพ์เบาๆ จนแผ่นไวท์ช็อกโกแลตหลุดออกมาทั้งแผ่น หักแบ่งให้ทั้งสามคนละชิ้น เสียง "แกร๊ก" เบาๆ ดังขึ้นตอนหัก

Greenie ใส่เข้าปากทันที เคี้ยวช้าลงกว่าปกตินิดหนึ่งตามที่โดนบ่นมาหลายครั้ง

"หวานมันเบาๆ นุ่มลิ้นมากเลย ไม่มีรสขมโผล่มาแซกเลยสักนิด คนละเรื่องกับช็อกโกแลตเข้มเลยอ่ะ"

Elfie ชิมตาม ปล่อยให้มันค่อยๆ ละลายบนลิ้นอย่างที่เคยฝึกมา "หวาน นุ่ม มีกลิ่นนมอ่อนๆ แต่ก็ยังพอได้กลิ่นหอมของโกโก้แอบซ่อนอยู่ลึกๆ นะ เหมือนได้ยินเสียงของต้นแม่ที่ชุมพรแว่วมาไกลๆ"

Jackolate เคี้ยวช้าๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าครุ่นคิด... "ตอนอยู่บ้าน ผมเคยได้ยินคนพูดกันว่าไขมันในช็อกโกแลตเป็นของไม่ดี กินแล้วอ้วน กินแล้วไม่ดีต่อหัวใจ... จริงๆ แล้วมันเป็นแบบนั้นไหมครับ"

ชายหนุ่มส่ายหน้าพลางยิ้ม "เข้าใจผิดกันเยอะนะ ไขมันในเนยโกโก้ส่วนใหญ่เป็นกรดไขมันชนิดที่ไม่ได้ไปเพิ่มไขมันเลวในเลือดเหมือนไขมันอิ่มตัวทั่วไปเลย แถมยังมีกรดไขมันชนิดเดียวกับที่อยู่ในน้ำมันมะกอกปนอยู่เกือบครึ่งด้วยซ้ำ นักโภชนาการเลยจัดว่าเนยโกโก้เป็นไขมันที่ค่อนข้างเป็นกลาง ไม่ใช่ตัวร้ายอย่างที่หลายคนกลัวกันหรอก"

Greenie ตาโตวาว "อ้าว! งั้นกินไวท์ช็อกโกแลตแบบนี้ไม่ต้องกลัวเลยสิ!"

"ก็ยังต้องกินพอดีอยู่นะ" ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ "แต่อย่างน้อยก็เลิกกลัวไขมันในนี้ได้เลย ส่วนสารต้านอนุมูลอิสระเข้มข้นๆ ที่ทำให้โกโก้มีชื่อเสียงเรื่องดีต่อสุขภาพนั้น จะอยู่ในฝั่งผงกากสีเข้มมากกว่า เนยโกโก้เลยเหมือนเป็นอีกด้านหนึ่งของต้นเดียวกัน คนละจุดเด่น แต่ก็มีดีของมันเองทั้งคู่"

Jackolate พยักหน้าอย่างเข้าใจ ดวงตาเป็นประกายขึ้นทันที เขารีบล้วงสมุดโน้ตออกจากกระเป๋าเสื้อ เปิดหน้าใหม่ถัดจาก "เอสเพรสโซ" แล้วจดตัวโตๆ ลงไปว่า "Frozen Larna Cake ไวท์ช็อกโกแลต" ก่อนขีดเส้นใต้หนักๆ เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

"ครบทุกด้านของเมล็ดเดียวกันเลยนะเนี่ย" Elfie พูดเบาๆ มองแผ่นไวท์ช็อกโกแลตที่เหลืออยู่ในมือ

"นั่นสิ" Jackolate หัวเราะพลางปิดสมุด

"หวานนุ่มแบบนี้ ถ้าทำเป็นเค้กหน้านิ่มสักก้อน ต้องถูกใจคนที่ไม่ชอบรสขมเข้มแน่ๆ อีกหนึ่งไอเดียที่ต้องเก็บกลับไปลองที่ครัว"

ชายหนุ่มมองสามเพื่อนอย่างอารมณ์ดี ก่อนเอ่ยขึ้นแทรก ... "ว่าแต่พวกเจ้าเคยลองฝึกชิมกันจริงจังบ้างหรือยัง ถ้าอยากรู้จักรสชาติของโกโก้แต่ละที่ให้ลึกซึ้งกว่านี้ มันมีวิธีชิมที่ถูกต้องอยู่นะ"

ทั้งสามมองหน้ากันด้วยความสนใจ ก่อนสายตาจะเป็นประกายด้วยความอยากรู้แบบเดียวกันอีกครั้ง

(ตอนต่อไป: ศิลปะการชิมแบบมืออาชีพ — เมื่อได้ลองรสชาติมาหลากหลายจนครบทุกแบบ ถึงเวลาที่พวกเขาจะได้ฝึกฝนทักษะการชิมอย่างจริงจัง เพื่อก้าวออกไปไกลกว่าเดิม)